boğuşma

boğuşma
1. «Boğuşmaq»dan f. is.
2. is. Savaşma, dalaşma, çeynəşmə; dava, mübahisə, qovğa. <Kazım:> Bu xanların boğuşması qurtarmır ki, biz də bir gözümüzü açaq, dünyanın işığına baxaq. Ç..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • boğuşma — is. Boğuşmak işi Ne çare ki boğuşma esnasında o da birkaç yerinden yaralanmış. R. N. Güntekin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • didişmə — 1. «Didişmək»dən f. is. 2. is. məc. Dava, qovğa, çəkişmə, çeynəşmə, boğuşma. İki qardaş arasında olan didişmələr get gedə uzandı. A. Ş.. Didişmə düşmək – vuruşma, döyüşmə baş vermək, qovğa düşmək; // bir birinə macal verməmək, boğuşma düşmək, bir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • boğuşabilmek — nsz, le Boğuşma imkânı veya olasılığı bulunmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • boğuşulmak — nsz Boğuşma işi yapılmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • şedit — sf., di, esk., Ar. şedīd Yeğin, şiddetli Bu şedit boğuşma yarım saatten ziyade sürdü. Ö. Seyfettin …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • xırraşma — (Qarakilsə) boğuşma …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • kəsilmək — 1. «Kəsmək»dən məch. Taxta kəsildi. Barmağı kəsilmək. Qardan yol kəsilmişdir. Qoyun kəsilmək. Telefon (qaz) kəsildi. Meynələr kəsilib. Kərpic kəsilmək. Pul kəsilmək. 2. f. Bitmək, qurtarmaq, sakitləşmək. Molla gəlib mağaraya çatana qədər yağış… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”